سخن معلم

کافی بودن بودجه آموزش و پرورش از نظر ایشان و انبوه مشکلاتی که پاسخگو ندارند !

2011-05-28T03:48:00.000-07:00

در حالی که وزرا از بودجه های تصویب شده برای وزارتخانه شان ناراضی هستند و حداقل در لابی با کمیسیون های تخصصی و تلفیق می کوشند که آن را افزایش دهند ... اما آقای حاجی بابایی آموزشی و پرورشی از این بودجه راضی است !
بازنشستگی پیش از موعد فرهنگیان ...
دفترچه های بیمه فرهنگیان ...
بن های غیر نقدی فراموش شده فرهنگیان ...
سرانه مدارس ...
دریافت وجه در مدارس ...
و...

کسی که مسئولیت یک مجموعه را بر عهده دارد باید ارزیابی دقیق و کارشناسانه ای نسبت به نیازها و کمبودها داشته باشد و بر اساس همین نیاز سنجی نسبت به برنامه ریزی و مدیریت آن اقدام نماید .

آقای حاجی بابایی به عنوان کسی که چندین سال نماینده مجلس بوده است و دو دوره ریاست فراکسیون فرهنگیان آن را بر عهده داشته است ؛ قاعدتا اشرافش باید بیش از افراد دیگر در حیطه اجرایی ویا قانونگذاری باشد .

اما شاید فردی که کم ترین حساسیت را در این مدت در مورد آموزش و پرورش و بودجه و اعتبارات آن در صحن علنی مجلس داشته است همین آقای حاجی بابایی است .

جالب است که ایشان در تدوین لایحه بودجه 90 ، از کافی بودن مبلغ در نظر گرفته شده برای وزارت آموزش و پرورش گفته بود ، وزارتخانه ای که همیشه با کسر بودجه ، اعتباراتش بسته می شود و کسر بودجه آن زبانزد همه می باشد !
....از نظر آقای حاجی بابایی ، مشکلی ندارد ! ( 1 )

اما حقیقت را نمی توان کتمان کرد !

آقای حاجی بابایی در مورد بودجه مورد نیاز بازنشستگی پیش از موعد معلمان گفته است که هیچ پولی برای اجرای این قانون که در هیات دولت تصویب شده است ندارد ! ( 2 )
مشکلاتی از این دست در آموزش و پرورش فراوان است :

اخیرا مساله عدم تمدید دفترچه های بیمه درمانی فرهنگیان که به علت عمل نکردن وزارت آموزش و پرورش به تعهدات خود موجب نگرانی فرهنگیان شده است !
سرانه مدارس و...
معضل همیشگی دریافت وجه در مدارس ...

اگر آقای حاجی بابایی ، همان گونه که در کسوت نمانیدگی مجلس ، دائما از آموزش و پرورش می گفت ... به صحن مجلس می آمد و همچون فردی از جنس فرهنگیان ، از مشکلات و مسائل گربیان گیر این دستگاه عریض و طویل می گفت و واقع نگری را فدای مصلحت سنجی وسیاسی کاری نمی کرد و بر مواضع خود پافشاری می کرد ؛ اکنون شاید آموزش و پرورش وضعیت دیگری داشت ...

شاید حداقل فرهنگیان مجبور نبودند تحقیر مسئولان بیمه را که از صدقه سری فرهنگیان به این جا رسیده اند و این چنین گستاخانه با معلمان سخن می گویند تحمل کنند !

شاید آموزش و پرورش در میان سایر وزراتخانه ها و دستگاه ها ، تنها جایی است که وزیر آن اعتبارات و بودجه تخصیص یافته را کافی می داند ...

( 1 )

از سخنان وزیر آموزش و پرورش تعجب می کنم

نسرین وزیری: دولت در تدوین لایحه بودجه 90، افزایش اعتبارات را به نسبت لایحه بودجه 89 محاسبه کرده نه قانون بودجه 89. این در حالی است که مجلس با تصویب قانون بودجه 89، مبالغی را به سقف بودجههای آموزشی کشور افزوده بود که با محاسبه آن،میزان افزایش اعتبار اعلام شده این بودجهها از سوی دولت واقعی نیست.

البته این تنها نقد علی عباسپور رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات به بودجه آموزشی سال بعد نبود. او انتقاداتی به مراتب پررنگتر به شخص وزیر آموزش و پرورش از یکسو و نگاه دوگانه به بودجه دانشگاههای پزشکی و غیرپزشکی از سوی دیگر داشت. کما اینکه از اظهارات حاجیبابایی مبنی بر اینکه بودجه در نظر گرفته شده برای وزارت اموزش و پرورش کافی است، تعجب میکند و میپرسد وقتی 95 درصد بودجه 90 صرف حقوق و پرسنل این وزارتخانه میشود، وزیر چگونه می خواهد به اجرای دیگر برنامههایش بپردازد که می گوید بودجهام کافی است؟!

تشبیه این نماینده تهران از وضعیت وزارت آموزش و پرورش و بودجهاش به ماشین بنز بدون بنزین نیز نکته جالبی است که در گفتوگوی خبرآنلاین به آن اشاره شده است. مشورح این مصاحبه را در ادامه بخوانید:

وضعیت بودجه آموزشی کشور را در لایحه بودجه 90 چگونه می بینید؟ البته به تفکیک از بودجه آموزش و پرورش شروع کنیم و بعد هم بودجه وزارت علوم را بسنجیم.
بودجه آموزش و پرورش با این وضعی که لایحه بودجه را آوردهاند، فقط 8 درصد افزایش یافته است. این عدد بدون در نظر گرفتن مازادی است که سال گذشته توسط مجلس به بودجه افزوده شد که هنوز هم به آموزش و پرورش پرداخت نشده است.

بر اساس گزارشات رسیده در سال 1389 کل پرسنل رسمی آموزش و پرورش حدود 855 هزار نفر است که در سال 1390 با توجه به تکالیفی که در ارتباط با استخدام معلمان حق‌التدریس و آموزشیاران نهضت‌ سوادآموزی به عهده آموزش و پرورش گذاشته شده و 40 هزار نیرویی که به استخدام وزارت آموزش و پروش درآمده‌اند، نیروهای آموزش و پرورش به 922 هزار نفر خواهد رسید، بنابراین بیش از 70 هزار نفر در سال 90 به پرسنل رسمی حقوق‌بگیر آموزش و پرورش افزوده می‌شوند.

با توجه به اینکه هم اکنون حدود 93 تا 95 درصد از اعتبارات هزینه‌ای آموزش و پرورش صرف پرداخت حقوق و مزایای پرسنل می‌شود، اگر حقوق و مزایای این 70 هزار نفر را هم اضافه کنیم، افزایش فقط 8 درصدی که برای اعتبارات هزینه‌ای دیده شده به این معناست که احتمال دارد باز درصد اعتبارات پرسنلی آموزش و پرورش از کل اعتبارات هزینه‌ای افزایش پیدا کند یعنی از حدود 95 درصدی که در سال 89 پیش‌بینی می‌شود بودجه جاری آموزش و پرورش صرف پرسنل ‌شود بیشتر خواهد شد.

از آنجا که بیشتر بودجه وزارت آموزش و پرورش در سال آتی، صرف حقوق پرسنلی افراد میشود. بنابراین بودجهای برای کار زیربنایی در این وزارتخانه باقینمیماند.

معمولا علیرغم توافقاتی که در دولت برای تدوین لایحه بودجه میشود، باز هم وزرا از بودجه وزارتخانههایشان اعتراض دارند و در لابی با کمیسیونهای تخصصی و تلفیق میکوشند تا این بودجه را افزایش دهند. اما گویا آقای حاجیبابایی از همین بودجه تعیین شده برای وزارت آموزش پرورش راضی هم هستند. همینطور است؟
بله. البته من هم از حرف آقای وزیر تعجب میکنم که میگویند بودجه تعیین شده برای وزارت اموزش و پرورش کافی است. با این موضع آقای حاجی بابایی، مشکل است که ما در مجلس بگوییم که درآمدهای در نظر گرفته شده برای بودجه آموزش و پرورش غیرحقیقی و منبسط است و جایی برای ایجاد درآمد بیشتر برای دولت نیست. یعنی وقتی وزیر از بودجه تخصیصی راضی هستند، مشکل است که ما در مجلس برای تخصیص بودجه بیشتر به این وزارتخانه چانه زنی کنیم و نمایندگان را در کمیسیون تلفیق و صحن علنی قانع کنیم که برای کار زیربنایی در آموزش و پرورش باید، بودجه بیشتری به این وزارتخانه تعلق بگیرد. این هم کار سختی است که بخواهیم از فصل دفاع یا بخش راه و ترابری و سلامت بخواهیم بودجه برداریم و به بخش اموزش بدهیم.

وقتی وزیر معتقد است که با همین بودجه، با بکارگیری منابع و نیروی انسانی میتواند تحول بنیادین سیاستهای کلان را محقق کند، مسلم است که باید از ایشان انتظار این را هم داشته باشیم که به ارتقاء کیفی و مسائل دیگر در آموزش و پرورش بپردازند و مسائل این وزارتخانه فراتر از مشکل تامین حقوق و مزایای معلمانش باشد.

در لایحه بودجه سال آتی، 12 هزار و 500 میلیارد تومان اعتبار برای وزارت اموزش و پرورش داریم که بیش از 90 درصد آن صرف حقوق پرسنل میشود و بعید به نظر میرسد که با این وصف این وزارتخانه بتواند هیچ حرکت توسعهای نداشه باشد و به اهداف اصلی خود برسد. حکایت بودجه آموزش و پرورش و وعدههای وزیر، مثل حکایت آن ماشین بنز پر زرق و برقی میماند که برای راه رفتنش باید بنزینش هم تامین شود والا صرف ماشین بنز داشتن که کسی را جا به جا نمیکند! باید بنزین ان هم فراهم شود تا راه بیفتد. از این رو به آقای وزیر توصیه می کنم که به جای مطرح کردن برخی مسائل سطحی و طرحهای نا پختهای مثل تعطیلی مدارس ابتدایی در روزهای پنجشنبه و یا ارائه طرح 3-3-5، به کارهای اصلی این وزارتخانه بپردازد.

http://www.khabaronline.ir/news-134844.aspx

( 2 )

میلیارد تومان، بودجه مورد نیاز بازنشستگی پیش از موعد معلمان/حاجی بابایی: نداریم!

کد خبر: 18219

3 خرداد 1390

حمیدرضا حاجی بابایی در حاشیه برگزاری سیزدهمین جشنواره خیرین مدرسه‌ساز استان تهران که با حضور استاندار تهران و خیرین مدرسه‌ساز این استان در سالن سران اجلاس برگزار شد، در جمع خبرنگاران گفت: برای بازنشستگی پیش از موعد فرهنگیان، منتظر تامین اعتبارات هستیم و این مساله در دست پیگیری است و تا پیش از سال تحصیلی جدید نتیجه آن را اعلام می‌کنیم.

به گفته حاجی بابایی، اگر 700 میلیارد تومان سهام در اختیار آموزش و پرورش قرار گیرد، پس از بدل شدن به نقدینگی می توان 20 هزار فرهنگی دارای بیماری صعب‌العلاج را پیش از موعد بازنشسته کرد: این قانون هیچگونه اعتبار مالی را برای بازنشستگی پیش از موعد پیش‌بینی نکرده و تنها صرفه جویی را محلی برای تامین این اعتبار دانسته، در حالی که آموزش و پرورش نمی‌تواند از محل حقوق فرهنگیان و سرانه دانش‌آموزان بر ای تامین اعتبار بازنشستگی پیش از موعد صرفه‌جویی کند.

آموزش و پرورش با اجرای قانون پیش از موعد، حدود 120 هزار نیروی باسابقه خود را از دست داد. منتقدان می گوید با این جای خالی، می توان نیروهای تازه نفس استخدام کرد. اما وزیر آموزش و پرورش در پاسخ این ادعا، چنین می گوید: آموزش و پرورش نمی‌تواند به جای فرهنگی ای که زودتر از موعد بازنشسته شده، فرد دیگری را به کار گیرد.

آنطور که حاجی بابایی می گوید، به ازای بازنشستگی پیش از موعد هر معلم، باید 35 میلیون تومان پرداخت شود: بخشی از آن به عنوان تفاوت تطبیق با سازمان بازنشستگی کشور و بخشی به عنوان پاداش پایان خدمت فرد بازنشسته است که چنین اعتباری پیش‌بینی نشده است. منتظر هستیم اگر چنین مبلغی در اختیار وزارتخانه قرار بگیرد، درباره بازنشستگی پیش از موعد فرهنگیان اقدام کنیم، در غیر این صورت نمی‌توانیم کسی را پیش از موعد بازنشسته کنیم، چرا که این کار موجب شکستن روحیه فرهنگیان می‌شود.

او همچنین گفت: بحث بازنشستگی پیش از موعد فرهنگیان در دست بررسی است و تا پیش از سال تحصیلی جدید نتیجه آن را اعلام خواهیم کرد.

http://karmandnews.ir/shownews.aspx?ID_News=18219

دگماتیسم ، انجماد فکری و واقعیت گزیری در صنف و سیاست

2011-05-26T02:18:00.000-07:00

این هم از خصوصیات جامعه ماست ؛ کسانی داعیه دار اصلاح و یا طراح یک تئوری هستند در حالی که خود نمی توانند عامل و یا الگوی خوبی برای ایده ها و یا نظریات خود باشند !

از قضا ، آن ها سخن پردازان خوب و قهاری هستند اما در حوزه عمل ، وضعیت فرق می کند !

سخن معلم پس از احضار آقای اسماعیل عبدی به دادگاه انقلاب اسلامی مطلبی را با عنوان " انجام کار سیاسی در زیر پوشش کار صنفی " منتشر نمود .

نگارش این مطلب از این جهت بود که تاکنون چنین اتهاماتی برای فعالان صنفی در حوزه آموزش و پرورش سابقه نداشته است .

حتی برای فعالان حوزه کارگری و سایر اصناف و اقشار جامعه نیز تا جایی که مطالعه و تحقیق کرده ام چنین چیزی مسبوق به سابقه نبوده است .

اما به برکت حضور و قلم فرسایی های آقای شیرزاد عبداللهی ، فایل جدیدی برای فعالان صنفی تحت همان نام باز شده است و از این بابت فعالان صنفی باید حضور و قلم آقای شیرزاد عبداللهی را غنیمت بشمارند !

این امر نه از آن جهت است که قلم ایشان تاثیر زیادی بر مسئولان مربوطه داشته است بلکه شاید به خاطر آن است که بهانه ای باشد برای آن که بتوان با عناوین و موضوعات جدید ، فعالان صنفی را بیشتر تحت فشار قرار داد !

اگر چه سخن معلم مخالف ابراز عقیده و یا نظر نبوده و همه می توانند ایده ها و افکار خود را بیان کنند ؛ اما مهم این است که فرد مسئولیت سخنان و پیامدهای آن ها را نیز با صداقت و شجاعت بپذیرد و به آن پای بند باشد و البته در پی توجیه آن بر نیاید !

هر چند نوشته آقای شیرزاد عبداللهی که مربوط به تاریخ دوازدهم اردیبهشت ماه یعنی بیش از دوهفته پیش بوده است و البته محتوای آن هیچ ارتباطی به مطلب و یا محتوای منتشر شده در سخن معلم ندارد .

اما در صورتی که ایشان مدعی چنین ارتباطی شوند همان فرضیه سخن معلم یعنی کمک و مساعدت در مورد اتهام سازی برای فعالان صنفی و البته به قول خود ایشان زدن توپ به دروازه خودی درست از آب در می آید !

آقای اسماعیل عبدی در گفت و گویی که با آقای شیرزاد عبداللهی انجام داد و در وبلاگ آقای شیرزاد در تاریخ یکشنبه ٥ دی ۱۳۸٩ منتشر شد چنین گفته بود :

" از او می پرسم آیا اتهام شما فقط مصاحبه با رسانه خارجی بوده ؟ می گوید : اتهام من ماده 500 قانون مجازات اسلامی یعنی تبلیغ علیه نظام است. البته مصاحبه هم مطرح بوده اما موضوع اصلی اتهام، فعالیت های سیاسی کانون است. مطابق ماده 500 هر کس علیه نظام جمهوری اسلامی ایران یا به نفع گروهها و سازمانهای مخالف نظام به هر نحو فعالیت تبلیغی نماید به حبس از سه ماه تا یکسال محکوم خواهد شد . او اتهام تبلیغ علیه نظام را رد می کند و می گوید فعالیت هایش کاملا با انگیزه صنفی و در چارچوب قانون بوده و با سیاسی شدن کانون مخالف بوده و هنوز هم مخالف است. او روی آوردن کانون به فعالیت های سیاسی را آفتی می داند .... که در بین راه گریبان این تشکل را گرفته "

باز هم در گفت و گویی که در تاریخ بیست و ششم انجام شد چنین گفته بود :

" آقای اسماعیل عبدی گفت که با انگیزه بهبود شرایط کار و زندگی معلمان به کانون پیوسته و فعالیت سیاسی انجام نداده و علاقه ای هم به فعالیت سیاسی ندارد... "

در واقع ، آقای اسماعیل عبدی ضمن پذیرش اتهام کار سیاسی برای کانون ، خود را از آن بری دانسته است .

اما چرا این اتهام برای او که چنین اتهامی را با قاطعیت رد کرده است ، صادر شده است ؟

آقای شیرزاد عبداللهی که تمایل وافری برای جذب آقای اسماعیل عبدی به طیف فکری خود و مصادره ایشان به نفع نظریات خود را دارد ، به چنین سوالی پاسخ نداده و یا نمی دهد ؟!

این مساله چگونه با فرضیه ایشان در مورد " متقاعد کردن نهادهای قضایی و امنیتی برای تفکیک قائل شدن بین فعالیت صنفی و فعالیت سیاسی زیر پوشش صنف " جور در می آید ؟!

ایشان در آخرین پست و یا مطلب نیز بدون آن که حتی اشاره ای به چنین اتهام آقای عبدی داشته باشد ، یادداشت خود در روزنامه و مربوط به دو هفته پیش را مجددا منتشر می کند !

این گونه موضع گیری ها و مواضع دو پهلو و غیر شفاف مربوط به کسی است که معتقد است کانون صنفی معلمان از مسیر خود منحرف شده است !

به عنوان مثال ، آقای شیرزاد عبداللهی با بی بی سی در مورد مسائل حوزه آموزش و پرورش و البته صنفی گفت و گو می کرد اما مقامات امنیتی مانع از استمرار آن شدند و به او تذکر جدی دادند .( 1 )

این درست پس از انتشار مطلبی از سخن معلم در مورد برخورد دوگانه با فعالان صنفی و از جمله اسماعیل عبدی در زمینه مصاحبه با رسانه های برون مرزی بود .

حال باید گفت که سخن معلم تاثیر زیادی بر مسئولان مربوطه داشته است ؟

چرا چنین چیزی اتفاق افتاد ؟

آیا اگر فرضا آقای اسماعیل عبدی و یا کانون صنفی معلمان کاملا صنفی و مطابق نظریات آقای شیرزاد عبداللهی عمل می کرد ، چنین اتهامی ساخته و پرداخته نمی شد ؟

واقعیت این است که آموزش و پرورش باید تخصصی و به عبارتی حرفه ای شود و این نیازمند ایدئولوژی زدایی و توجه به مدیریت علمی است .

این هه مسائلی چالش بر انگیز هستند .

حال ، تز و یا تئوری شیرزاد برای طرح و حل و عبور این گونه مسائل چیست ؟

آیا مسائل صنفی آموزش و پرورش فقط در زمینه مانند حقوق و بیمه و مسکن و مسائلی از این دست برای معلمان است و یا حوزه صنف در آموزش و پرورش دایره وسیع تری را شامل می شود ؟

چگونه می توان در جامعه ای سیاست زده و نه سیاسی ، بین این ها تفکیک قائل شد ؟

آیا میزان و معیاری برای انفکاک این موضوعات طراحی و پذیرفته شده است ؟

آیا این ها در یک انتخاب آزاد ، موردقبول و اجماع افکار عمومی قرار گرفته اند ؟

حد و یا نهایت یک تشکل برای کنش های صنفی چیست ؟

آیا فرضا نوشتن یک نامه و یا حداکثر نگارش یک یادداشت و یا سرمقاله در یک روزنامه می تواند رسالت و یا کنش صنفی را منتج و یا اشباع نماید ؟

دو فرضیه می توان مطرح کرد :

اول – آقای شیرزاد عبداللهی ، ایده آل گرا بوده و متوجه واقعیات جامعه نیست و خوش بینی مفرط او موجب عدم درک چشم اندازها و یا محدودیت های کار تشکل ها می شود .

دوم – ایشان متوجه واقعیات هست اما برخی سوابق و یا خرده حساب های شخصی و نیز جاه طلبی های رسانه ای برای ابراز وجود و اثبات خود از طریق نفی دیگران ، موجب اتخاذ چنین مواضع نابخردانه ای و یا ناپخته ای می شود .

( شاهد این سخن گفته های خود آقای شیرزاد در مورد تذکر مسئولان امنیتی است : « طی چند روز گذشته دوبار از وزارت اطلاعات تلفنی بامن تماس گرفتند. بار اول تلفن کننده پر توپ گفت : بازم که با بی بی سی مصاحبه کردی ... مثل اینکه زبان خوش سرت نمی شه ...می خوای معروف بشی ... و تهدید کرد که پرونده ام را به دادگاه انقلاب می فرستد. بار دوم روز شنبه 15آبان شخص دیگری با لحنی مودبانه گفت که طبق مصوبه شورای امنیت ملی گفتگو با بی بی سی ممنوع است و بهتر است که مصاحبه نکنی تا مشکلی برایتان پیش نیاید. در واقع همان حرف ها را با ادبیات متفاوتی بیان کرد.» )

سخن آخر :

خمیر مایه فعالیت در یک گروه و یا تشکل - سیاسی و یا صنفی - اعتقاد به کار جمعی و گروهی و داشتن روحیه مشارکت جویی است .

ایشان در یادداشت خود در همان روزنامه چنین می گوید :

" در برخی جوامع ، اتحادیه ها به دو دلیل پا نمی گیرند . اول اینکه به دلیل ممنوعیت فعالیت احزاب و گروه های سیاسی، اتحادیه ها در همان مراحل تاسیس ، به پاتوق افراد سیاسی و محلی برای نشو ونمای خرده گرایش های سیاسی و عقیدتی تبدیل می شوند. در چنین جوامعی فعالان سیاسی با استخدام ادبیات صنفی، در راس اتحادیه ها قرار می گیرند و از اتحادیه های صنفی به مثابه یک پوشش موجه و قانونی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود استفاده می کنند . گاهی هم جاذبه های فضای سیاسی پرهیجان ، فعالان واقعا صنفی را تشویق می کند که از مرزهای صنفی عبور کنند و وارد فضای سیاسی شوند. دوم اینکه در این جوامع دولت ها هم، مرزی بین فعالیت های صنفی و سیاسی قائل نیستند و با سوء ظن به اتحادیه ها و انجمن های صنفی می نگرند . "

این در حالی است که به شهادت تاریخ ، جامعه ایران میانه چندانی با کار جمعی و یا تشکیلاتی ندارد و اگر هم عاملی موجب اتحاد و یا انسجام موقتی می شود همان مقابله با دشمن مشترک و دفع آن است !

به قول شیرزاد " در کشورهای توسعه یافته ، نیم تا دو سوم معلمان ، عضو اتحادیه های معلمان هر کشوری هستند " آیا این ها به دلیل تقسیم تخصصی بین امور است و یا این که همان گونه که گفته شد به جامعه شناسی ایرانی و کاراکترهای روان شناختی جامعه ایرانی بر می گردد ؟

این ها ربطی به مساله صنف و سیاست ندارد و البته بحث هزینه – فایده در جامعه شناسی ایرانی و تقدم منافع فردی بر منافع جمع و خود محوری ، جایی را برای پرداختن به موضوعات درجه چندم مانند تخصصی شدن و تقسیم کار و... نمی گذارد .

چرا ایشان و البته بسیاری از معلمان حوصله و یا توان فعالیت در کار جمعی و گروهی را ندارند و ترجیح می دهند متکلم وحده باشند و فردی عمل کنند ؟

نسخه پیچیدن و صدور دستور العمل برای تشکل هایی که از هر سو تحت فشار هستند از سوی کسی که نه سابقه درخشان و یا قابل دفاعی در کار گروهی و جمعی دارد و حتی سخنان او به عنوان موسس کانون صنفی معلمان موجب تحریک و تهییج عده ای برای انشعاب در این تشکل شده است آیا می تواند قابل اتکا باشد ؟

البته ما برای این سخن و ادعای خود مدرک و سند داریم و آن همان کتیبه ای است که بر سر در سخن معلم نصب گردیده است ...
شاید بهتر باشد آقای شیرزاد عبداللهی به جای پرداختن به مسائل درجه چندم و فرعی که زاییده مسائل اصلی تر و چالشی تر هستند ، در مورد ریشه های اصلی و مهم تشکل گریزی و خود محوری مردم و البته معلمان و متغیرهای مستقل تاثیر گذار بر این بیماری تاریخی بگوید و بدیهی است که این مساله را از خود شروع کند تا نوبت به دیگران هم برسد !

( 1 )

گفت و گوی شیرزاد عبداللهی با بی بی سی - تلاش بسیج برای 'دخالت مستقیم' در تنظیم کتب درسی

اخطار مسئولان امنیتی به یک منتقد سیاست های آموزش و پرورش به خاطر مصاحبه

فعلا بیمه خدمات درمانی در آموزش و پرورش تعطیل !! تقصیر معلمان چیست ؟

2011-05-23T09:57:00.000-07:00

مدتی است فرهنگیانی که برای تمدید و یا تعویض دفترچه بیمه خدمات درمانی خود به دفاتر بیمه مراجعه می کنند این جمله را می شنوند :

" آموزش و پرورش مبالغ را پرداخت نکرده است و از تمدید دفترچه معذوریم " !

این در حالی است که در فیش های حقوقی فرهنگیان تا آخرین ماه یعنی پایان اردیبهشت ماه ، مبالغ مربوط به بیمه تمام و کمال کسر شده است !

به اداره آموزش و پرورش مراجعه می کنم می گویند باید به سازمان مراجعه کنید !

به آن جا هم که مراجعه می کنی ، می گویند یک مشکل در سیستم وجود دارد ، کمی تامل کنید !

آیا در کسر مبالغ مربوط به بیمه که در سال 89 نسبت به سال 88 چند برابر شده است " تامل " شده است !

به اداره کل بیمه خدمات درمانی واقع در خیابان فاطمی می روم .

مسئول مربوطه می گوید : " چون وزارت آموزش و پرورش ، مدت هاست که به تعهدات خود عمل نکرده است ما هم سایت مربوطه را بسته ایم !

وقتی به او می گویم که مگر شما با یکدیگر همکاری ندارید و آیا می خواهید قرار داد را ببندید و یا فسخ کنید که این گونه دو دستگاه با همدیگر این چنین برخورد می کنند ، تقصیر معلمان در این دعوا چیست و... ؛ او می گوید که این مشکل آن ها نیست و به آن ها ارتباطی ندارد !

یکی از معلمانی که آمده است دفترچه بیمه پدر خود را تمدید کند به سخن معلم چنین می گوید :

" پدرم در یکی از بیمارستان ها بستری است . چند بار آمده ام و رفته ام ...

مسئول حسابداری بیمارستان می گوید اگر دفترچه را نیاورید ، باید آن را آزاد پرداخت کنید !

بیش از از 22 سال که تمام و کمال مبالغ بیمه را پرداخت کرده ام ؛ حال که کارم گیر است ما را این گونه بازی می دهند !

اگر بین آموزش و پرورش و بیمه دعواست ، تقصیر ما چیست ؟!

مگر پول آن را از قبل نمی گیرند ؟

این دیگر چه خدمات ارائه کردنی است ؟

معلوم نیست این همه آدم و این دم و دستگاه ، چه می کنند ؟

چرا کسی جوابگو نیست .... "

یکی از مسئولان رفاه آموزش و پرورش به سخن معلم چنین گفت :

" آموزش و پرورش مبالغ را پرداخت کرده است . به علت برخی مشکلات بین وزارت امور دارایی و بهداشت ، این مشکل پیش آمده است .

تا کنون چنین مساله ای سابقه نداشته است ... "

لازم به ذکر است که سال 88 طبق مصوبه مجلس ، مبالغ بیمه خدمات درمانی فرهنگیان در فیش حقوقی فرهنگیان افزایش حداقل 100 درصدی را تجربه کرد و این گونه سرویس دهی به فرهنگیان و آن هم پس از این گونه افزایش ها ، جای سوال و شگفتی دارد !

به نظر می رسد که متضرر اصلی این دعواها و احتمالا اختلاف حساب ها ، فرهنگیانی هستند که مبالغ بیمه مدت ها قبل از حقوق شان کسر می شود .

اداره بیمه خدمات درمانی هم تصمیم گرفته است تا از طریق حوال کردن معلمان ناراضی به ادارات ، وزارت آموزش و پرورش را مکلف به ادای تعهدات نماید .

" بیمه خدمات درمانی " و " عدالت " !

اولین جلسه هیات امنای مجتمع باغشهر زعفرانیه با مالکان

2011-05-22T08:59:00.000-07:00

جلسه هیات امنای باغ شهر زعفرانیه با اعضا و مالکان آن روز جمعه ، سی ام اردیبهشت در مسجدی واقع در روستای اقبالیه برگزار شد .

آقای کاکازاده ، مجری جلسه و عضو هیات امنا ، جلسه را با خیر مقدم و تشکر از اعضا شروع نمود .

سپس آقای نیکویی ، ریس هیات امنا ، خلاصه ای از اقدامات انجام شده را بیان کرد .

تفکیک زمین به قطعات مشخص شده ، کاشت و نگهداری از درختان و گیاهان ، طراحی سیستم آبیاری قطره ای و ایجاد استخر را از اهم فعالیت های انجام شده ذکر کرد .

او گفت : " در جلسات مختلف هیات امنا که بیش از 40 جلسه دو ساعته بوده است ، اساسنامه ای تدوین شده است و البته در ماه اردیبهشت ، پروژه را از پیمانکار تحویل گرفتیم .

سه راه برای نگهداری فضای سبز زعفرانیه پیشنهاد شد :

اول این که تک تک قطعات تحویل مالکان شود .

دوم به شرکت های پیمانکار نگهداری فضای سبز واگذار شود .

و سوم ، خود هیات امنا آن را اداره کند .

پس از بحث و بررسی بسیار ، بهترین راه همان گزینه سوم تشخیص داده شد .

طبق محاسبات ما ، نگهداری درختان و فضای سبز این مجموعه حدود ماهی 6 میلیون تومان هزینه دارد و البته میزان شارژ هر یک از مالکان در سال حدود سیصد هزار تومان می شود ؛ این در حالی بود که در صورت بر عهده گرفتن کار توسط پیمانکار حدود 600 هزار تومان در سال می شد . "

در این جلسه صمیمی ، خانم تقدیسی و آقای کمالی نیز به ارائه گزارش به مالکان پرداختند .

در پایان ، آقای محمود بهشتی لنگرودی ، مدیر عامل شرکت تعاونی فرهنگ و سرمایه دانش ، به ایراد سخن پرداخت .

او گفت :

" تقاضای من این است که به هیات مدیره شرکت و به ویژه هیات امنا اعتماد کنید و تا این مجموعه را به سرانجام و نتیجه خوب و مشخص نرسانیم آن را رها نمی کنیم .

در حال حاضر و با تلاش دوستان ، مراحل برای اجرای فنس کشی زمین ، تهیه برق و پیگیری جهت تامین آب مورد نیاز مجموعه و در صورت امکان دریافت مجوز چاه طی شده است .

قدم های بعدی برای اخذ مجوزهای قانونی نیز برداشته شده است .

آقای بهشتی در پاسخ به سوال یکی از مالکان که پرسید سندهای ما کی تحویل خواهد شد گفت :

" سند منقوله دار به صورت مشاع ، تا دو ماه دیگر تحویل مالکان محترم خواهد شد .

موقعیت این مجموعه زراعی است و ما سعی می کنیم تا شرایط و موقعیت برای تغییر کاربری فراهم شود .

خوشبختانه ما هر کجا که می رویم ؛ وقتی مسئولان می شنوند که طرف آن ها فرهنگیان هستند ، همه همکاری و مساعدت می کنند .

همین بحث فنس کشی زمین ، دستور آن توسط فرماندار محترم و در هفته معلم صادر شد .

در پایان جلسه ، اساسنامه باغ شهر زعفرانیه با اکثریت اعضای حاضر به تصویب رسید .

اعضا پس از خروج از جلسه ، در یک محیط صمیمی به قطعات خود سر زده و پذیرایی شدند .

پایان گزارش /

اساسنامه مجتمع باغشهر زعفرانیه :

گزارشی از استخر و سوناهای رایگان آموزش و پرورش

2011-05-20T21:13:00.000-07:00

آقای حاجی بابایی !

تبلیغات بس است !

یا از این مراکز رفاهی و تفریحی حمایت و پشتیبانی کنید ...

و یا آنها را از رایگان بودن خارج کنید !

پس از مدت ها ، سرانجام تصمیم گرفتم که به یکی از استخرهای رایگان آموزش و پرورش بروم .

حدود ساعت 6 بعد ظهر بود و سانس استخر ساعت 30 / 18 آغاز می شد .

جمعیت قابل توجهی از همکاران فرهنگی در درون و بیرون استخر ایستاده بودند و منتظر ورود بودند .

ظرفیت استخر 90 نفر بود و مدیریت آن اعلام کرد که ظرفیت تکمیل است .

معلمان از این خبر ناراحت شدند و تعداد نسبتا زیادی برگشتند .

ازمدیریت استخر سوال کردم که چرا تعداد سانس ها کم تر شده است و به 2 سانس تقلیل پیدا کرده است ؟

او در پاسخ گفت : " نیروهایی که در این جا کار می کنند قرار دادی هستند . حقوق 6 ماه آن ها درست روز بیست و هفتم اسفند پرداخت شد . اکنون که در ماه اردیبهشت هستیم ، حقوق فروردین و اردیبهشت آن ها داده نشده است . از مهر ماه پار سال تا الان ، این نیروها ، اضافه کاری خود را نگرفته اند !

با این وضعیت ، آیا می توان با تمام ظرفیت کار کرد ؟

او در پاسخ به اعتراض برخی از همکاران که از خراب بودن کمدها و نیز برخی امکانات استخر ناراحت بودند گفت :

" وزراتخانه ، بودجه و یا اعتباری برای این امر به ما نمی دهد !

به علت استقبال همکاران فرهنگی ، امکان فروش بلیت را هم نداریم .

یکی از مسئولان اداره در مورد این مساله گفته بود که شما در کنار این ها ، بلیت هم بفروشید . آخر من چگونه می توانم به همکارم بگویم که شما نرو و کسی که پول می دهد برود !

شیفت صبح هم در اختیار مدارس است .

استخر و نگهداری آن هزینه می خواهد . با باد هوا که نمی توان آن را اداره کرد ؟!

وقتی که وزراتخانه ، استخرها را برای فرهنگیان رایگان اعلام می کند باید از آن ها پشتیبانی هم بکند .

متاسفانه ، جز شعار و حتی توبیخ ، پاسخی دیگر نیافته ایم... "

سخن معلم پس از جست و جو و نیز پیگیری متوجه شد که سایر استخرهای تحت پوشش آموزش و پرورش هم چنین وضعیتی دارند !

اما استخر و سونای باشگاه فرهنگیان تهران واقع در خیابان کمالی از این شمول خارج است و فرهنگیان باید تماما مبلغ بلیت را بپردازند !

این در حالی است که بسیاری از استخر و سوناهای تحت پوشش سایر وزارتخانه ها و نهادها حتی برای کارکنان آن ها رایگان نبوده و آن ها ملزم به پرداخت قسمتی از مبلغ بلیت هستند .

آیا تاکنون آقای حاجی بابایی به این استخرها رفته است ؟

آیا از مشکلات آن ها اطلاعی دارد و یا این که ایشان و همکاران به دنبال تبلیغات و داستان سرایی در باب ارتقای منزلت و شان اجتماعی و احتمالا معیشتی معلمان در رسانه ها و ارائه اطلاعات نادرست و ناقص هستند !

شاید پرداخت بخشی از بلیت استخر همانند سایر جاها توسط همکاران فرهنگی در جهت جبران برخی از هزینه های نگهداری ، بتواند به این بی سر و سامانی و نارضایتی فرهنگیان پایان دهد .

آقای حاجی بابایی !

اداره یک استخر ، بودجه و اعتبار لازم می خواهد !

با تبلیغات و شعار نمی توان جایگاه و منزلت فرهنگیان را ارتقا داد ...

سه شنبه - بیست و هفتم اردیبهشت ماه 1390

انجام کار سیاسی در زیر پوشش کار صنفی !!

2011-05-18T09:41:00.000-07:00

روز شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ماه ، اسماعیل عبدی از فعالان صنفی پس از کش و قوس های فراوان در دادگاه انقلاب اسلامی حضور پیدا کرد.

اما آن چه در این میان تازه می نماید اتهام تازه ای است تحت این عنوان : " انجام کار سیاسی در زیر پوشش کار صنفی " !

تاکنون برای فعالان صنفی ، چنین اتهامی به صورت رسمی سابقه نداشته است .

شاید بتوان ریشه های چنین اتهامی را در نوشته های مکرر همکار گرامی ، آقای شیرزاد عبداللهی پیدا کرد !

سخن معلم در یادداشت ها و مواضع قبلی خود ، انفکاک و خط کشی مشخص و بدون تعامل بین " صنف " و " سیاست " را در جامعه ایران ناممکن و حتی نامحتمل دانسته است .

هر گونه کنش صنفی می تواند در نهایت به یک واکنش سیاسی ختم شود .

ضمن آن که در جوامع دیگر نیز ، اتحادیه ها و سندیکا ها نگاه مطلق انگارانه و یک سویه ای به مقوله " صنف " نداشته و بعضا با احزاب سیاسی به ویژه در مسائل کلان و مورد علاقه جامعه ائتلاف می نمایند .

اما در جامعه ما به دلایل مختلف سعی شده است که همیشه چنین خط و مرزی بین صنف و سیاست استمرار داشته باشد و حتی پر رنگ تر هم شده است( در این مورد در یادداشت های قبلی و به دفعات مختلف نوشته ام ) .

فرض کنید که در جامعه ما ، یک تشکل صنفی در حوزه آموزش و پرورش تصمیم می گیرد مساله ای صنفی را از مسئولان مطالبه نماید .

نامه نگاری ، طومار ، ملاقات با مسئولان و... به نتیجه ای نمی رسد .

تشکل مزبور تصمیم می گیرد از طریق قانونی و ظرفیت هاو پتانسیل های آن پیگیر مساله باشد .

اما به او گفته می شود که به فرض برگزاری تجمع ، مخالف امنیت ملی و... است .

در واقع ، به راحتی یک مساله صنفی به یک کنش سیاسی ختم می شود .

از سوی دیگر ، به دلیل رشد نیافتگی زیر ساخت های توسعه در جامعه ما ، مرز بندی بین دو مقوله " صنف " و " سیاست " ، هم بدنه و هم حاکمیت را دچار یک دور و تسلسل باطل و بلاتکلیفی بی نتیجه می کند .
با این حال ، سخن معلم در آخرین موضع خود ، وارد شدن مستقیم فعالان صنفی در حوزه مدیریت امور اقتصادی و به صورت وسیع را ناقض و نافی ماهیت کنش صنفی دانسته است ( این جا را بخوانید )

آقای شیرزاد عبداللهی تاکنون به هیچ یک از سوالات و نقطه نظرهای سخن معلم پاسخ نداده است و عادت کرده است که بدون وارد شدن در فاز گفت و گو ، دائما گفته های قبلی خود را در یک مدار صفر درجه تکرار کند .

اما مهم ترین عملکرد او شاید همان گونه که گفته شد ؛ می تواند باز کردن یک فایل تازه در ردیف اتهامات فعالان صنفی باشد !

مطالب مرتبط :

کمی صبر کنید ! معلوم می شود حقوق معلمان ایرانی از معلمان آمریکا ، استرالیا ، اروپا بیشتر است یا نه !

تعاونی فرهنگ و سرمایه دانش ( 2 ) ، صنف همان صنف است و سیاست همان سیاست ... فقط آدم ها عوض شده اند !

واقع گرایی " ، " آرمان گرایی " و " رنسانس فکری " در صنف و سیاست ( 2 )

تعاونی فرهنگ و سرمایه دانش ( 3 ) ، چند کامنت ( پرسش ) و پاسخ و ... مساله ای با نام " صداقت " !

تعاونی فرهنگ و سرمایه دانش (4 ) ، " سازمان معلمان ایران " و " کانون صنفی معلمان ایران "

" واقع گرایی " ، " آرمان گرایی " و " رنسانس فکری " در صنف و سیاست

درباره حق الزحمه امتحانات نهایی و تصحیح اوراق !

2011-05-18T00:53:00.000-07:00

سال سوم و نیز چهارم متوسطه به صورت نهایی برگزار می شود .

دانش آموزان معمولا به مدرسه ای دیگر می روند و نیز اوراق امتحان آن ها توسط معلم دیگری تصحیح و یا تجدید نظر می شود .

در این میان ، حق الزحمه ای که برای حضور مراقبان و نیز مجریان امتحان نهایی پرداخت می شود بر اساس همان وضعیت و یا اشل قبلی است و نکته مهم آن که ، همین مبلغ ناچیز و اندک هم پس از ماه ها معطلی و تاخیر به جیب معلمان می رود !

کاهش استقبال معلمان از این گونه امتحانات باعث شده است که مدیران مدارس برای پر کردن این خلا از نیروهای دیگر که تجربه و یا حوصله چندانی در امر آزمون ندارند استفاده کنند و همین مساله باعث کاهش کیفیت و اعتبار مدارس در زمینه برگزاری امتحانات نهایی شده است .

نکته مهم دیگر ، وضعیت تصحیح اوراق امتحانات نهایی است .

همانند بحث اجرا ، این مقوله نیز تفاوت چندانی در محتوا و عملکرد با آن ندارد !

برخی از دروس امتحان نهایی مانند فیزیک ، ریاضی و... به دلیل وقت گیر بودن و نیز صرف انرژی فراوان با استقبال اندک همکاران روبه رو می شود و در عوض برخی از دروس دیگر مانند زبان انگلیسی و... چنین مشکلاتی را ندارد !

جالب این است که این دروس در حق الزحمه تصحیح و یا تجدید نظر هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند !

این ها نکاتی است که شایسته است که مسئولان آن را مورد توجه و تصحیح قرار دهند .

حرف یک دزد معتبر است و یا معلم ؟!

2011-05-17T00:48:00.000-07:00

چندی پیش برای یکی از دوستان فرهنگی من مشکلی پیش آمد که به نظر می رسد بازگویی آن قسمتی از واقعیت های تلخ این جامعه را آشکار سازد :

این دوست ، یکی از مدیران دلسوز و با سابقه مدارس تهران است .

این فرد به پرکار بودن در محیط کار مشهور بوده و عاشق مدرسه و تعلیم و تربیت است .

ماجرا از این قرار است که چند ماه پیش در مجتمع ساختمانی که پدر و مادر این فرهنگی سکونت دارند دزدی شد .

نیمه شب ، آقای دزد توسط یکی از واحدها غافلگیر و دستگیر می شود .

او را تحویل کلانتری می دهند .

مدتی بعد ، یکی از مالکان واحدها ( همان که دزد را گرفته بود ) و گویا با پدر و مادر این فرهنگی مشکل داشته از دزد شاکی می شود و در گفته های خود به مسئولان پرونده چنین القا می کند که فرزند این پدر و مادر و یاهمان مدیر دلسوز مدرسه با دزد همکاری داشته و به طور عمد درب مجتمع را برای ورود دزد و یا دزدان باز گذاشته است !

پرونده ای در پلیس آگاهی تشکیل و آن مدیر مدرسه به اتهام معاونت و یا همکاری در دزدی دستگیر و روانه بازداشتگاه می شود .

از آن جا که من هم دوستی نزدیکی با ایشان دارم پیگیر کار او بوده و پس از تشکیل پرونده در آگاهی ، همراه خانواده ایشان به دادسرای ناحیه ... کشیک می رویم .

پس از حدود 4 ساعت انتظار و نیز ازدحام جمعیت قابل توجه در مقابل دادسرا ، مردم منتظر که گویا تعدادشان کمی مسئولان را نگران کرده به داخل هدایت می شوند !

قاضی کشیک وارد دادسرا شده و پس از نیم ساعت تقریبا اکثریت را به نوبت صبح حواله می دهد !

از سوی دیگر ، در بازجویی هر چه مدیر مدرسه می گوید که من معلم هستم و به سوابق کاری خود اشاره می کند ، کسی در آگاهی محترم به حرف او توجهی نمی کند !

بازپرس هم توجه نمی کند !

در زحماتی که پلیس زحمتکش آگاهی برای بازجویی آقای دزد کشیده اند فرد دزد که برای اولین بار این همکار فرهنگی را رویت کرده است ؛ نام او را به عنوان شریک خود برده است !

آن همکار فرهنگی هم برای اولین بار این دزد محترم را دیده است !

در آخرین بازجویی ، بازجوی گرامی به همکار فرهنگی چنین می گوید :

" ما می دانیم که شما یک فرد فرهنگی و مورد احترام هستید .

اما بیایید اقرار کنید تا من شما را با قید کفالت آزاد کنم !!

گویا نزد بازجویان ، حرف یک دزد معتبر تر از سخن آن معلم بوده است ...
و البته و سرانجام همان دزد اتهام همکاری با مدیر مدرسه را رد می کند و تمام قضایا به خوبی و خوشی پایان می پذیرد !

از همه قضایای پنهان و پیدا که بگذریم ...

این سوال را باید به جد از وزیری که خود را جنس فرهنگیان می نامد مطرح کرد :

مقام شامخ معلم و نیز مرجعیت اجتماعی معلمان کجا مصداق دارد ؟

آیا هر فردی اعم از شاکی و متشاکی و ... باید به یک چشم نگریسته شوند ؟

آن منزلت اجتماعی مورد ادعای مسئولان را کجا باید دید ...
***

پرده آخر :

" قائم مقام وزيرآموزش وپرورش هم در اين ميزگرد گفت: ميزان سطح رضايتمندي معلمان در كشور بسيار بالا و قابل قياس با گذشته نيست.
اسدا.. اسدي گرمارودي افزود: تحقيقات نيز نشان مي دهد جايگاه معلمان از نظر منزلت اجتماعي هم در مقايسه با ساير اقشار جامعه در بالاترين رده قرار دارد.
وي احترام و ارزش معلمان در جامعه بخصوص در نزد اولياء دانش آموزان را بسيار بالا و قابل تحسين دانست و گفت: به مقوله آموزش نيز به عنوان حرفه اصلي معلمان همه دستگاه ها اهتمام ويژه اي دارند و مجمع تشخيص مصلحت هم آموزش وپرورش را به عنوان يك دستگاه فرادستگاهي تصويب كرده است. "

امتحانات و نقش معلمان در چرخه بازخورد آموزشی

2011-05-16T00:24:00.000-07:00

معلم در کلاس رو به دانش آموزان :

" این 40 سوال را بخوانید . 18 سوال امتحانی از این ها می آید !

با معاون مدرسه هماهنگ کردم . هر کدام از دانش آموزان مبلغ دو هزار تومان بابت تکثیر به نماینده کلاس می دهند ...

مدارس ما به کجا می روند ؟

این ها اشکال ونیز برخی روش های برگزاری آزمون و امتحانات در بعضی از مدارس هستند !

آیا این وضعیت مطلوب است ؟

آیا تعداد معدودی سوال می تواند تمام مطالب را پوشش دهد ؟

آیا با این گونه روش ها که متاسفانه در برخی مدارس نهادینه شده است دانش آموزان " بی سواد " و نیز " تنبل " بار نمی آیند ؟
آیا با انجام و استمرار این گونه اعمال ، " انتظارات کاذب و یا غیر واقعی " در دانش آموزان و اولیای آن ها ایجاد نمی شود ؟

چرا معلمان این گونه عمل می کنند ؟

آیا برخی از معلمان به دنبال " خود شیرینی " و نیز بالا بردن " درصد قبولی " به هر قیمت هستند تا شاید موقعیت آن ها در آن مدرسع تثبیت و نیز چند ساعت حق التدریس آن ها نزد مدیر مدرسه محفوظ بماند ؟!

آیا مسئولان این ها را نمی بینند ؟

آیا معلمانی که می خواهند بر اساس استاندارهای شغلی و یا حرفه ای کار کنند باید همیشه با وضعیت موجود و برخی نرم های نانوشته در چالش باشند ؟

آیا اصولا جایی برای این گونه معلمان در سیستم تعریف شده است ؟

متاسفانه عدم نظارت و نیز اعمال روش های مدیریتی نادرست و سرانجام ترسیم چنین وضعیتی برای پوشاندن نقاط ضعف سیستم از طریق دستکاری در برون دادهای سیستم و به عنوان مثال " نمره " و " آمار قبولی " ، سیستم آموزشی را از نظر محتوا ضعیف و در آستانه ورشکستگی قرار داده است .

شاید مقصر ردیف اول ، معلمانی باشند که ناخواسته و یا ناگاهانه ، ابزاری شده اند برای ندیدن و یا عدم رویت واقعی عملکرد مسئولان و سیاست های آن ها که نظام آموزشی را به این جا رسانده اند و البته این مسئولان هم همیشه با استناد به عملکرد همین معلمان توانسته اند موقعیت خود را استمرار و قوت بخشند ...

اندر حکایت سطح رضایت مندی بالای معلمان در کشور !

2011-05-08T09:51:00.000-07:00

رضایت در یک دستگاه چیست ؟

رضایت کارکنان یک مجموعه چگونه سنجیده می شود ؟

آیا معلمان در دستگاهی چون وزارت آموزش و پرورش از رضایت شغلی برخوردارند ؟

معیارهای لازم برای سنجش این فاکتور مهم انسانی چیست ؟

آیا به صرف اعلام یک مسئول و یا یک بخش دولتی ، مسائل تمام و یا حل می شود ؟

مسئولانی همچون قائم مقام وزيرآموزش وپرورش معتقدند که " ميزان سطح رضايتمندي معلمان در كشور بسيار بالا و قابل قياس با گذشته نيست. " ( 1 )

اما از نظر مدیریت رفتار سازمانی و نیز به باور ما ، وضعیت درونی و نیز عوامل اثر گذار بیرونی به آن سادگی که مسئولان فکر می کنند نیست !

شاید بتوان میزان خروج زود هنگام را یکی از نشانه های وضعیت داخلی آن و نیز نوع مدیریت دستگاه دانست .

همان گونه که قبلا و در سخن معلم بیان شد ، به نظر می رسد مهم ترین دغدغه و یا دل مشغولی معلمان در حال حاضر ، استفاده از شرایط بازنشستگی پیش از موعد با همان شرایط قبلی است !

جالب است که مسئولان از یک سو ادعا می کنند میزان رضایت مندی در درون آموزش و پرورش بالاست اما هیچ سخن و یا آمار دقیقی از میزان داوطلبان بازنشستگی پیش از موعد معلمان ارائه نمی دهند !

اگر به قول مسئولانی این چنین ، میزان رضایت مندی بالاست ، چرا باید آن قدر آمار متقاضیان بازنشستگی پیش از موعد بالا برود که مديركل آموزش و پرورش شهر تهران به معلمان پیشنهاد دهد که به جای بازنشستگی از 3 سال مرخصی بدون حقوق استفاده کنند ؟! ( 2 )

کدام منطق و یا عقلی می تواند این معادله را بپذیرد ؟

بهترین راه ، برخورد منطقی و عقلانی و نه احساسی و سیاسی با مسائل مورد چالش است .

مساله این است که معلمان به عنوان مهم ترین عناصر مجموعه آموزش و پرورش از وضعیت موجود راضی نیستند .

سکوت معلمان که به نظر می رسد ناشی از فرمول هزینه – فایده فعالیت های صنفی است نمی تواند به عنوان معیاری برای عامل رضایت شغلی محسوب شود .

این که مسئولان تصور کنند با چند اقدام که مشابه آن در جاهای دیگر هم انجام می شود مانند کارت میزان ، بیمه تکمیلی و... رضایت حاصل شده است ؛ سخت در اشتباهند ...

سکوت نشانه رضایت و یا تایید نیست ...

( 1 )

* سطح رضايت معلمان كشور ارتقا يافته است
قائم مقام وزيرآموزش وپرورش هم در اين ميزگرد گفت: ميزان سطح رضايتمندي معلمان در كشور بسيار بالا و قابل قياس با گذشته نيست.
اسدا.. اسدي گرمارودي افزود: تحقيقات نيز نشان مي دهد جايگاه معلمان از نظر منزلت اجتماعي هم در مقايسه با ساير اقشار جامعه در بالاترين رده قرار دارد.
وي احترام و ارزش معلمان در جامعه بخصوص در نزد اولياء دانش آموزان را بسيار بالا و قابل تحسين دانست و گفت: به مقوله آموزش نيز به عنوان حرفه اصلي معلمان همه دستگاه ها اهتمام ويژه اي دارند و مجمع تشخيص مصلحت هم آموزش وپرورش را به عنوان يك دستگاه فرادستگاهي تصويب كرده است.

گزارميز1871/ 1418

خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 30369620

( 2 )

امكان استفاده فرهنگيان متقاضي بازنشستگي از "مرخصي بدون حقوق " تا 3 سال

مديركل آموزش و پرورش شهر تهران گفت: فرهنگياني كه به دليل مشكلات خاص متقاضي "بازنشستگي پيش از موعد " هستند، مي‌توانند به جاي اين روش حداكثر به مدت 3 سال از مرخصي بدون حقوق استفاده كنند.

کد خبر: 17571

تاریخ درج:

14 /اردیبهشت /1390

سيدعلي يزديخواه در گفت‌وگو با فارس در رابطه با درخواست‌هاي گروهي از فرهنگيان متقاضي بازنشستگي پيش از موعد به ويژه در شهر تهران اظهار داشت: موافقت با بازنشستگي پيش از موعد هر يك ‌نفر از فرهنگيان به معناي اين است كه كلاس آن معلم خالي مي‌شود؛ از سويي ما نيز به تمام همكاران فرهنگي خود در شهر تهران نياز داريم كه بر همين اساس براي تأمين نيروهاي آموزشي در كلاس‌ها، به تعدادي از نيروهاي رسمي اضافه تدريس نيز مي‌دهيم.
مديركل آموزش و پرورش شهر تهران افزود: در حال حاضر حق جايگزيني نيروهاي جديد را به جاي نيروهايي كه به صورت پيش از موعد از نظام آموزش و پرورش خارج مي‌شوند، نداريم.
وي ادامه داد: ما نيز قبول داريم كه برخي از فرهنگيان داراي مشكلات جسمي يا بيماري‌هاي صعب‌العلاج هستند يا فرزند و همسرشان بيمار هستند كه بر اين اساس متقاضي بازنشستگي پيش از موعد هستند اما قانون جديد بازنشستگي پيش از موعد هنوز به وزارت آموزش و پرورش ابلاغ نشده و از سويي اجراي آن نيز الزامي نيست.
تأمين اعتبار و امكان جايگزيني نيروي جديد؛ شرط اجراي بازنشستگي پيش از موعد
يزديخواه خاطرنشان كرد: از سوي ديگر براي آموزش و پرورش مقدور نيست كه با صرفه‌جويي از محل حقوق و مزاياي كاركنان يا سرانه‌هاي دانش‌آموزي، پاداش پايان خدمت بازنشستگان پيش از موعد را پرداخت كند بنابراين زماني مي‌توانيم به تقاضاهاي فرهنگيان پاسخ مثبت دهيم كه اعتبار مورد نياز براي بازنشستگي پيش از موعد تأمين شده و امكان جايگزيني نيروهاي جديد نيز به جاي افراد بازنشسته فراهم شده باشد.
وي در رابطه با راه‌حل‌هاي مقطعي براي رفع مشكل نيروهاي متقاضي بازنشستگي پيش از موعد تصريح كرد: فرهنگياني كه به دليل مشكلات خاص متقاضي بازنشستگي پيش از موعد هستند و امكان اين مسئله وجود ندارد، مي‌توانند حداكثر تا 3 سال از "مرخصي بدون حقوق " استفاده كنند.
12 ساعت كار نيمه وقت؛ راه حل دوم
مديركل آموزش و پرورش شهر تهران اضافه كرد: كارمندان زن نيز مي‌توانند به جاي 24 ساعت كار موظف در هفته، 12 ساعت به طور نيمه‌وقت كار كنند؛ همچنين اين دو راه حل براي تمام فرهنگيان در سطح كشور قابل اجراست.
يزديخواه در رابطه با خالي ماندن كلاس فرهنگياني كه به اين شيوه از مرخصي بدون حقوق بهره مي‌گيرند، گفت: همزمان با به مرخصي رفتن اين نيروها، ساير نيروهايي كه احياناً به مرخصي رفته‌اند باز مي‌گردند و در اين جريان نيز توازن دقيقي برقرار است.

اقدام عجیب هیات تخلفات اداری سازمان آموزش وپرورش شهرستان های استان تهران در مورد رسول بداقی

2011-05-08T08:32:00.000-07:00

هیات تخلفات اداری آموزش وپرورش طی ابلاغیه ای که در زندان تحویل آقای بداقی گردید ازایشان خواست که حداکثر ظرف 10 روز دفاعیه ی خود را به این هیات ارسال نماید. این هیات در ابلاغیه ی مذکور اتهام آقای بداقی را اجتماع وتبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور وفعالیت تبلیغی علیه نظام نامیده است . در سال 88 نیز هیات مذکور ابلاغیه ای تحویل آقای بداقی نمود که به موجب آن وی مکلف شده بود حداکثر ظرف 10 روز به اتهام (( غیبت غیرموجه و متوالی )) که از سوی این هیات به وی نسبت داده شده بود به صورت مکتوب پاسخ دهد . شگفت آور این است که هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری سازمان آموزش وپرورش شهرستان های استان تهران که زیر هر دو ابلاغیه را امضا کرده است با علم به این موضوع که به دلیل زندانی بودن آقای بداقی عملا امکان حضور در محل کار از او سلب شده است چگونه غیبت او را غیر موجه قلمداد می کند !
منبع : وبلاگ محمود بهشتی لنگرودی

آقای وزیری از جنس فرهنگیان ! معلمان موافق تعطیلی پنج شنبه ها نیستند !

2011-05-06T01:40:00.000-07:00

وزير آموزش و پرورش در برنامه تلویزیونی نگاه با اشاره به تعطيلي پنج‌شنبه مدارس ابتدايي يادآور شد: بر اساس نظرسنجي صورت گرفته 80 درصد و بر اساس كار مطالعاتي كه يك استاد دانشگاه انجام داده است، 78 درصد مردم موافق طرح تعطيلي روز پنج‌شنبه‌هاي مدارس ابتدايي هستند. حاجي بابايي در پاسخ به مجري برنامه كه گفت، دانش‌آموزان راهنمايي و دبيرستان هم بدشان نمي‌آيد روزهاي پنج شنبه تعطيل باشند، پاسخ داد: ما هم بدمان نمي‌آيد كه تعطيلي پنج‌شنبه‌ راهنمايي و دبيرستان‌ها را كارشناسي كنيم.

78 درصد مردم موافق تعطیلی پنج شنبه ها هستند ...

دانش آموزان هم بدشان نمی آید تعطیل باشند ...

وزیر آموزش و پرورش دولت دهم و تیم زبده کارشناسی ایشان هم از این موضوع بدشان نمی آید !

اما در این میان کسی جویای نظر معلمان و یا آموزگاران نیست !

کسی و یا مقامی در این میان ، حال معلمان را هم نمی پرسد !

تا جایی که با معلمان تماس داشته ام و نظر آن ها را جویا شده ام بسیاری از آن ها ، مخالف طرح تعطیلی پنج شنبه ها هستند !

آن ها می گویند که تعطیلی یک روز ، از نظر گرفتن حق التدریس و یا ساعت اضافی برای آن ها محدودیت ایجاد می کند و در واقع با توجه به انبوه مشکلات مالی و اقتصادی به ویژه پس از اجرای حذف یارانه ها ، آن ها را در مشکلات مضاعفی قرار می دهد .

شاید در یک شرایط واقعی و استاندارد مطابق نرم های جهانی ، طرح تعطیلی پنج شنبه ها ، منطقی باشد اما چگونه معلمان می توانند دو روز پشت سر هم تعطیل باشند در حالی که گرفتار مشکلات عدیده مالی و اقتصادی هستند ؟

آن ها چگونه می توانند تعادلی در درآمدها و هزینه های خود ایجاد کنند ؟

اکثریت معلمان بر این باورند که افزایش ساعات تدریس معلمان از 22 ساعت به 24 ساعت و در زمان وزارت آقای پرورش ، در حال حاضر غیر قانونی است و دولت باید ما به التفاوت این ها را به معلمان پرداخت کند .

دولت و وزیر آن چگونه می توانند به دنبال طرح هایی این چنین باشند در حالی که معلمان اندر خم مشکلات زندگی شان درمانده اند ؟

آیا باید آن ها شغل تدریس را رها کرده و در روز های تعطیل فرضا به مسافر کشی و... بپردازند ؟!

آیا کسی که به عنوان بالاترین مقام آموزش و پرورش شغل دوم معلمان را از اساس رد می کند و آن را قبول ندارد، آیا تاکنون فکر کرده است که یک معلم با حقوقی بسیار پایین تر از خط فقر رسمی ، روزگار خود را چگونه می گذارند ؟

سوال این است که در طرح تحول بنیادین آموزش و پرورش که آقای حاجی بابایی دائم در رسانه ها آن ها را تبلیغ می کند و آن را کلید طلایی حل مشکلات آموزش و پرئرش می داند ، فرضا اقتصاد آموزش و پرورش و یا اقتصاد معلمان چگونه تعریف و یا تببین شده است ؟
چگونه می توان جایگاه معلمان را بدون در نظر گرفتن حداقل آیتم های اقتصادی و یا معیشتی تثیبت و یا ارتقا داد ؟

شاید بهتر باشد وزیری از جنس فرهنگیان و نیز چهره همیشه حاضر در رسانه ها ، کمی از ساختمان بتونی وزارت آموزش و پرورش و نیز دیوارهای قطور کارشناسی قدم بیرون نهاده و از نزدیک پای صحبت معلمان منتقد و یا دگر اندیش بنشیند !

شاید بهتر بود که آقای حاجی بابایی ، نظر معلمان مستقل را هم می شنید ...

روز معلم در سال 1390 !

2011-05-04T01:40:00.000-07:00

به نظر می رسد که روز معلم امسال ، تفاوت چشم گیری با سال های قبل داشته باشد .

در میادین و خیابان های اصلی شهر بر خلاف سال های قبل اثری از بنر و یا پلاکارد و... نیست .

در صفحه اصلی و یا اول اکثر روزنامه ها ، مطلبی در مورد روز معلم به چشم نمی خورد .

در صدا و سیما نیز بر خلاف سال های قبل ، جنب و جوش چندانی نیست .

با همه این ها ، معلمان خود دست به کار شده و با اس ام اس ، روز معلم را با عناوین و مطالب مختلف و متنوعی به یکدیگر تبریک می گویند .

بر خلاف سال های قبل و هم زمان با شروع سال جدید که معلمان پیگیر افزایش حقوق و میزان آن بودند ، دیگر خبری از این گونه مطالب در اتاق معلمان نیست ...

کانون صنفی معلمان در دو طیف مختلف ( صنفی و آن یکی را نمی دانم چه بنامم ) اقدام به صدور بیانیه کرده اند و البته به طور بی سابقه ، بیانیه طیف صنفی در برخی سایت های پر بیننده منتشر شده است !

کانون صنفی معلمان کردستان اقدام به صدور بیانیه کرده است و ظاهرا به خاطر برخی مفاد و محتوای آن ، به دستور مقامات امنیتی احضار شده اند .

در روز کارگر ، بسیاری از کارگران به مناسبت این روز تعطیل می شوند ، اما بسیاری از مدارس در این روز که به عبارتی " روز ملی " است ترجیح می دهند روال روزمره را ادامه دهند ...

شاید در این میان ، تنها خبری که معلمان بیشتر در مورد آن صحبت می کنند و پیگیر آن هستند اطلاع از کم و کیف و چگونگی مفاد و محتوای بخشنامه " بازنشستگی پیش از موعد "باشد !

این داستان ادامه دارد ...

المپیاد فلسفه و... در منطقه 9 تهران !

2011-05-03T10:00:00.000-07:00

همه ساله در منطقه 9 تهران و البته در مناطق دیگر ، المپیادی در درس فلسفه و سایر دروس میان برخی از دانش آموزان منتخب مدارس برگزار می شود .

دانش آموزان پس از کسب رتبه لازم ، راهی سطوح بالاتر و در نهایت کشوری می شوند .

اما امسال ، وضعیت گونه دیگری شده است .

برخی از دانش آموزان مدارس که در درس فلسفه و حتی آزمون نیمسال اول ، نمره قبولی را کسب نکرده اند ، توانسته اند جزء نفرات برتر المپیاد فلسفه در منطقه 9 تهران باشند !

یکی از دبیران فلسفه منطقه 9 در این زمینه به سخن معلم گفت :

" ( با نشان دادن نمرات دانش آموزان در لیست ) ببینید !

دانش آموز ... که حتی نتوانسته است در ترم اول قبول شود توانسته است در المپیاد فلسفه منطقه قبول شود !

در حالی که بهترین دانش آموز من در کلاس نتوانسته است در این آزمون قبول شود !

من در تعدادی از مدارس دیگر هم تدریس می کنم ، متاسفانه در آن جا نیز همین وضعیت وجود دارد !

یکی از دانش آموزان دختر منطقه تهرانسر به سخن معلم گفت : " در مدرسه ما دانش آموزان ممتاز نتوانسته اند قبول شوند اما دانش آموزان تنبل موفق شده اند ! "

یکی دیگر از دانش آموزان دختر که در تاریخ یکشنبه یازدهم اردیبهشت ماه جهت شرکت در المپیاد جغرافی به مدرسه فرهنگ واقع در منطقه 7 تهران رفته بود به سخن معلم گفت :

" به ما از طریق مدرسه گفتند که شما در المپیاد جغرافی قبول شده اید . من به اتفاق دوستان به محل مربوطه رفتیم . نه شماره صندلی داشتیم و نه کارت و...

پس از مدتی معطلی به ما گفتند که شما درصدتان زیر 50 درصد بوده است ونمی توانید امتحان دهید !

چرا با شخصیت و وقت ما چنین بازی می شود ؟

چه کسی باید جواب دهد ؟ "

جا دارد که مسئولان مربوطه در این زمینه و نیز شبهات موجود ، پاسخگو باشند .

پایان پیام /

بیانیه معلمان دربند در آستانه هفته بزرگداشت مقام معلم

2011-04-30T10:40:00.000-07:00

محمد داوری و عبدالله مومنی به صورت مشترک و نیز رسول بداغی به صورت جداگانه اقدام به صدور بیانیه و دادن پیام در آستانه روز معلم نمودند .

محمد داوری و عبدالله مومنی در ابتدای این بیانیه چنین می گویند :

" قدم نهادن در مسیر آگاهی موهبتی است که به جبر زمانه در تقدیرمان جا گرفته است. در روزگار کودکی که گام های نخستین در این مسیر نهاده می شود کسی به استقبال مان می آید که تصویر منحصر به فردش یکی از ماندگارترین و به یادماندنی ترین خاطرات ماست.

«معلم» پس از پدر و مادر و حتی برتر از آنان، یکی از معماران بنای شخصیت انسان هاست. نقاشی های عاشقانه او بر لوح ذهن هان مان، نقش می بندند و او تبدیل به اسطوره دوران کودکی و جوانی ما می شود. و این گونه بود که ما به تاسی از او پا در جای پایش نهادیم و هم چو او عاشقی را پیشه کردیم. گمان ما این بوده و هست که رسالت نظام آموزش، تربیت نسل جدید و سرمایه انسانی جامعه است. رویای ما ساختن نسلی هست که روحیه نقادی، پرسشگری، ایثار، مشارکت جویی، مهربانی، نودوستی، رواداری و حق مداری در جودش نهادینه شود. ما کوشیدیم به فرزندان این دیار «زندگی کردن» براساس آموزه های مدنیت و بنیان های حقوق شهروندی را بی آموزیم، با وجود آن که ساختار آموزش کشور چونان زنجیری بر پای ما سنگینی می کرد اما عزم ما و بلندای ارزش و اعتبار جایگاه بلندمرتبه معلم بود."

این معلمان در بند در جای دیگری می افزایند :

" ما آموزش دادیم و آموزش دیدیم، پا به پای معلمی، دانشجویی را از یاد نبردیم و در مسیر مدرسه و دانشگاه کوشیدیم تا آن جا که می توانیم در اصلاح رویه های ناصواب سیستم آموزشی موثر باشیم و با خود شاگردان مان پیمان بستیم تا برای رهیدن از استبداد جهل و نادانی از هیچ کوششی دریغ نورزیم. ما در این راه پر فراز و نشیب از رسالت های بزرگ اما مغفول مانده از سوی نظام آموزش نیز غفلت نورزیدم و فراتر از کتاب های درسی و بخشنامه های اداری در جست و جوی خروج از بن بست هایی بودیم که نفس ها را بریده و انگیزه ها بی فروغ کرده است. در این سالیان برای ما تردیدی نبود که نظام آموزشی متمرکز، دستوری و بخشنامه محور ره به جایی نمی برد، بدین روی وظیفه خود دانستیم تا زبان به انتقاد بگشاییم و به بیان ناکارآمدی ها و نارسایی ها بپردازیم. ما معلمی را تنها حضور در کلاس و تدریس کتاب های درسی نمی دانستیم و خود را در برابر انحراف ها و ناکارآمدی های نظام آموزشی از رسالت های حرفه ای اش، مسوول می دانستیم."

در پایان این بیانیه چنین آمده است :

«روز معلم» بهانه ای شد تا در کنار تبریک به همکاران ارجمند خود در سراسر کشور، با یاد شادباش های دانش آموزان در سال های پیش شاد و امیدوار باشیم. برای دومین سال است که ما روز معلم را در زندان سپری می کنیم، در حالی که دغدغه های مان هم چنان پابرجاست و در کشاکش دوگانه «عشق و رنج معلمی» به امید روزهایی هستیم که آموزگاران با شور و شوق درس زندگی بدهند، مدرسه های ما در نظامی مشارکت محور، دارای جذابیت و بامحتوا صحنه پویایی و خلاقیت شوند تا در راستای ایفای نقش جامعه پذیری بتوانند سرمایه های انسانی را بارور سازند، با تربیت مدنی از کودکان و نوجوانان «شهروندی مسوول» بسازند و نسل فردا را امیدوار کنند."

ما نمی توانیم، به دانش آموزان خود بگوییم، شهروند خوب باید «ساکت»، «منفعل»، «بله قربان گو»، «ریاکار» و «ترسو» باشد چرا که بر این باوریم؛ رفتار مستبدانه و غیردموکراتیک خود نتیجه ترویج کژی هایی از این دست است."

همچنین رسول بداغی طی پیامی به مناسبت روز معلم چنین آورده است :

سیستم حاکمیت استبداد فردی در وزارت آموزش و پرورش به دلایل زیر آینده تاریکی برای تعلیم و تربیت کشور فراهم کرده است:

یک – سیاست زدگی آموزش و پرورش و استفاده ابزاری از معلمان و دانش آموزان .....

دو- طبقاتی کردن ملت با زیر پا گذاشتن اصل…*

سه – قانون اساسی و آموزش و پرورش آزاد و پولی.

چهار – نگاه مصرفی به معلمان و آموزگاران به عنوان صدقه بگیران مقامات.

پنج – فلسفه مغلطه پروری در نظام تعلیم و تربیت کشور.

شش – مشکلات معلمان حق التدریسی و بهره برداری استعمارگرانه حکومت از آنان.

هفت – نا امیدی و بی انگیزه گی دانش آموزان به تحصیل به دلیل افزایش سرسام آور بیکاری به ویژه در میان قشر تحصیل کرده جامعه."

گفتنی است محمد داوری ، مسئول آموزش و اطلاع رسانی سازمان معلمان ایران و نیز یکی از چهار روزنامه نگار برگزیده جهان و عبدالله مومنی دبیر آموزش و پرورش و سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت می باشند که دومین سال محکومیت خود را در بند 350 اوین می گذرانند .

رسول بداغی عضو کانون صنفی معلمان ایران است که ایشان نیز دومین سال محکومیت خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری می کند .

همچنین معلمان دیگری چون هاشم خواستار نبی الله باستان ، زهرا حاتمی ، عبدالله قنبری هم اکنون در زندان به سر می برند .

پایان پیام /

مراسم هفتم ختم پدر بزرگ " علی پورسلیمان "

2011-04-27T07:34:00.000-07:00

ضمن سپاس از فرهنگیان و نیز دوستان محترمی که بنده را شرمنده الطاف و محبت های خویش نمودند ، بدین وسیله مراسم شب هفتم پدر بزرگم به قرار زیر است :
جمعه 9 / 2/ 1390 از ساعت 30/16 الی 18
در حسینیه دیزج خلیلیان واقع در خیابان سعدی شمالی - چهاراه منوچهری - خیابان شهید مرادی نور - جنب مخابرات - کوچه سردار کبیر منعقد می باشد .

پدر بزرگ من هم رفت ...

2011-04-24T07:09:00.000-07:00

پس از عمری فراز و نشیب
و پس از رنج ها و مصائب فراوان
او هم رفت ...
روحش قرین رحمت باد

پرویز بهرامی ، فعال صنفی آموزش و پرورش از محل کار خود معلق شد

2011-04-24T05:42:00.000-07:00

آقای حاجی بابایی ! پرداخت تفاوت نظام هماهنگ حقوق چه شد ؟

آقای پرویز بهرامی ،دبیر منطقه 2 آموزش و پرورش تهران ، که پیگیر پرداخت تفاوت تطبیق نظام هماهنگ پرداخت و نیز عدم پرداخت دوماه پاداش فرهنگیان بود روزگذشته از رفتن به مدرسه منع و در اختیار اداره آموزش و پرورش قرار داده شد.
آقای بهرامی تاکنون با مراجع و نهادهای مختلفی مکاتبه داشته است ومتاسفانه پاسخی به وی داده نشده است .
سخن معلم قبلا در یادداشتی ، ضمن غیر قانونی دانستن عدم پرداخت این تفاوت و نیز بی تفاوتی و بی توجهی مسئولان نسبت به این حق مسلم فرهنگیان از همکاران فرهنگی خواسته بود که از طریق مراجع قانونی مانند دیوان عدالت اداری ، پی گیر حقوق قانونی خویش باشند :

آقای حاجی بابایی ! پرداخت تفاوت نظام هماهنگ حقوق چه شد ؟

نگاهی به کارکردهای مدرسه ... از آشغال ریختن در کلاس تا آماده شدن برای زندگی در اجتماع !

2011-04-21T00:49:00.000-07:00

چرا دانش آموزان به مدرسه می روند ؟
آیا این آمد و شدها و صرف هزینه ها برای این است که فقط در آینده شغلی را انتخاب کنند ؟
آیا رسالت و وظیفه معلمان فقط در انتقال و تکرار مطالب و موضوعات درسی همچون کتاب است ؟
چرا مسئولان هنوز نمی خواهند از مفاهیم ایدئولوژیک و قالب های آن خارج شوند ؟
تصاویری که در این یادداشت می بینید از یکی از مدارس نه چندان محروم تهران و متوسط به بالای آن گرفته شده است .
آیا معلمان تاکنون درباره این معضل و نهادینه شدن آن ها در رفتارهای آینده سخنی گفته اند ؟
یا این که فقط به اتمام کتاب و مطابق خواسته مسئولان به " درصد قبولی " می اندیشند ؟!
آیا معلمان فکر می کنند که آموزش حقوق شهروندی و نیز نحوه زندگی در اجتماع و برقراری روابط اجتماعی و... به آن ها مربوط نیست و باید به فرض معلم علوم اجتماعی و... در مورد آن ها صحبت کند ؟!
یا فکر می کنند که دانش آموزان آموزش های خود را از جای دیگری می گیرند و صحبت کردن و یا نکردن آن ها تاثیری در عوض کردن صورت مساله ندارد ؟
نگارنده با وجود این که خود در این حرفه اشتغال دارد اما زمانی که به فرض کودک و یا نوجوانی را می بیند که به راحتی در محیط بیرون ، زباله خود را به بیرون پرتاب می کند و یا سایر رفتارهای نابهنجار را بروز می دهد ؛ به او می گوید که واقعا خانواده و مدرسه و معلمان چه چیزی به او آموخته اند !
البته معلمانی هستند که خود را محصور در کتاب و قالب های کلیشه ای نمی دانند ؛ اما با توجه به شیوع این گونه رفتارها در جامعه به نظر می رسد که در اقلیت باشند !
در اتاق معلمان ، وقتی که می نشینید ، تکیه کلام معلمان بر مسائل فردی و حداکثر حقوق و بیمه و... است ، سر کلاس هم که می روند کاری به چیزی ندارند ...
مهم کتاب است و درصد قبولی !
آیا در مدارس واقعا دانش آموزان برای زندگی فردا آماده می شوند ...

تصویر یکی از دیوارهای کلاس ها :

حضور دانش آموزان ، آینده سازان فردا !
معلم در حال سخنرانی برای ساختن فرداست ...

معلم روی این زباله ها راه می رود !

بقیه کلاس ها هم وضعیت مشابهی دارند !

زباله ریختن طبقه نمی شناسد !
چه بالا و چه پایین ...
سیستم آموزشی همه تقربیا یکسان است !

سنگی بر گور انسانیت

2011-04-18T03:55:00.000-07:00

یادداشت زیر توسط خانم سمیه توحید لو در وبلاگ ایشان با عنوان " بر ساحل سلامت " در تاریخ بیست و هشتم اسفند ماه 1389 منتشر شده است .
چندی پیش سخن معلم مطلبی با عنوان " در حاشیه قتل " روشن کاظمیان " ... خشونت ، خشونت است ! خشونت رها شده در جامعه ، معلم و غیر معلم نمی شناسد ... " منتشر نمود .

بعد از ظهر است و به شیوه اغلب ایرانی ها خوش ندارم که روزهای آخر سال بی کار در خانه بمانم. دیدن شوق و شور عید و خرید در خیابان ها، منهای ترافیک و بعضی چیزهای اعصاب خرد کننده، آمدن بهار را نوید می دهد. حوالی خیابان جمهوری نرسیده به حافظ جمعیت زیادی مقابلمان هستند. با یک ترافیک عجیب. بالای پل از ماموران آتش نشانی پر شده و در اطراف پل انواع و اقسام ماشین های صاحب چراغ گردان از هر نوع دیده می شود. بالای پل یک پیرمرد با یک کلاه طوسی و کت و شلواری ساده و کهنه ایستاده است و به پایین نگاه می کند. دو مامور آتش نشانی از دو سو در تلاشند تا به او نزدیک شوند و پیرمرد با اشاره دست آنها را از آمدن به نزدیکش نهی می کند. همین یک صحنه کافیست تا جماعت ایرانی دست از خرید و فروش بکشند و ماجرا را به نظاره بنشینند. دوربین های موبایل را سر دست مردم می بینم. اما سعی می کنم جلوتر بروم و ببینم ماجرا چیست.
جلوتر می روم ، صدای جمعیت را می شنوم. نیروهای آتش نشانی در تلاشند که فرد را از پرتاب کردن خودش از روی پل منع کنند و مردم برای پیرمرد شمارش معکوس می خوانند و یک صدا “بپر دیگه” می گویند. رهگذران هم با طعن و خنده از اینکه علافشان کرده صحبت می کنند. جلوتر که می روی، مردمانی را می بینی که از میانشان تعدادی سکه به سمت پیرمرد پرتاپ می کنند. علیرغم اینکه تردید در چهره پیرمرد بود، با وجودی که تشک آتش نشانی زیر پایش بود، مردد مانده بود، آتش نشان ها نزدیکش شده بودند، اما هیاهوی توخالی مردم در لحظه آخر باعث شد پیرمرد از بالای پل به پایین بپرد. شاید بودن تشک باعث شده باشد، نهایتا دست و پایی از مرد شکسته باشدکه سریع با آمبولانس منتقلش کردند. اما تمام مدت فکر می کردم من این مردمان کوچه و خیابان را دیگر نمی شناسم. مردمی که علاف پیرمردی شده اند و خرید و فروش شب عیدشان کمی با تعویق رو به رو شده و می خواهند مردی شکسته که به یقین زندگی این چنین بازی بر او داشته را مجبور به کاری بکنند که حتی خودش در آن تردید کرده است.
من این مردم را نمی شناسم.
آدمیانی که جان انسانها برایشان مایه تفریح است و تنها سوژه موبایل ها و عکس هایشان است. من در چهره اطرافیانم ، غم تنهایی و درد آن پیرمرد تنها و شکسته را ندیدم. سرخوشی ِ بی رگانه آدمیانی را دیدم که انسانیت و وجدان در وجودشان رخت بربسته است. برایم این واقعه کم از ماجراهای دیگری که این روزها بوده و مردم ما تنها ناظران آن بوده اند نداشته است. نمی دانم چه بلایی سر این جامعه آمده که این چنین سرمایه های اجتماعی اش از دست رفته و اخلاق و انسانیت در آن افسرده است. نمی دانم چه شده که جان پیرمرد ژنده پوش برایمان مایه تفریح است و بس. به یقین در آن جمع همه یک دست نبوده اند. اما حجم بالای جمعیت و یک دستی شمارش کنندگان و شعاردهندگان آن قدر بود که انسانیت خموش ِ سرخورده ای در بعضی دلها محو شد و تنها تلخی آن به کام صاحبانشان نشست. اینجا قرار نبود کسی خطر کند. قرار نبود کسی درگیر شود. شاید سکوت، شاید تشویق برای ماندن، شاید دلگرمی … هرکدام از اینها می توانست این چهره کریه این دیو خفته در میان جامعه این روزهای ما را بپوشاند.
این جامعه در خطر است. مواظب باشید.

پی نوشت: طبیعتا حال و احوال آن لحظه ام اجازه عکاسی نمی داد. عکس هایش هم دیدن ندارد. تنها بیشتر عادتمان می دهد به دیدن این صحنه ها. تنها باعث می شود که دیگر به راحتی از کنار چنین وقایعی بگذریم.
پی نوشت دو: قرار بود بعد از ننوشتن ها ، بهاریه بنویسم، با عید شروع کنم، از رنگ به رنگی طبیعت بنویسم، چه کنم که آنقدر این تلخی ها می تواند دردسر ساز شود، که روزی حسرت شادمانی های عیدانه مان را بکشیم!

سخن معلم :
تصویر بالا و نیز کارتون پایین تقدیم افرادی می شود که از انسان بودن فقط نام آن و نیز وجدان فقط پوسته ای را یدک می کشند ...
انسانم آرزوست ...

احضار پرویز بهرامی دبیر منطقه 2 آموزش و پرورش تهران به حراست آموزش و پرورش

2011-04-17T09:50:00.000-07:00

آقای پرویز بهرامی ، دبیر منطقه 2 آموزش و پرورش شهر تهران روز یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت ماه به حراست سازمان آموزش و پرورش شهر تهران احضار شد .
پرویز بهرامی به سخن معلم گفت :
" امروز به حراست سازمان رفتم . کسی نبود . به ناچار یادداشتی در اتاق حراست انداختم . "
او در پاسخ به علت این احضار گفت : " من قبلا نامه نگاری هایی در مورد تفاوت تطبیق نظام هماهنگ پرداخت حقوق و نیز دوماه پاداش فرهنگیان داشته ام . مجموعه این مکاتبات را جمع آوری و پس از تکثیر در اختیار فرهنگیان و معلمان قرار داده ام .
متاسفانه تاکنون پاسخی از سوی مراجع مربوطه به بنده داده نشده است .
این ها جزء حقوق حقه فرهنگیان و مطالبات آن هاست .
چرا مسئولان و آقای حاجی بابایی به این ها اشاره ای نمی کنند ؟
آیا به جای پاسخگویی باید مرا به حراست و بخش های امنیتی احضار کنند ؟
مگر ما غیر از قانون و حق خود چیز دیگری خواسته ایم ؟ "
لازم به ذکر است که آقای پرویز بهرامی از فرهنگیان باسابقه و پیگیر منطقه 2 آموزش و پرورش تهران است و همکاری نزدیکی با تشکل های فرهنگیان دارد .
پایان پیام /

با همت و پیگیری مردم ، سرانجام " 21 متری جی " آزاد شد

2011-04-16T10:26:00.000-07:00

امروز ، شنبه بیست و هفتم اردیبهشت ماه و طبق اعلام قبلی ، جمعیت بیشتری از اهالی و کسبه خیابان 21 متری جی ، حدود ساعت 10 صبح در مقابل دفتر شهردار منطقه 9 تهران تجمع کردند .
این عده که جمعیتی بیش از 50 نفر ار تشکیل می دادند خواهان گفت و گوی مجدد با آقای جعفری ، شهردار منطقه 9 تهران بودند .
نمایندگان کسبه معترض اعلام کرده بودند که تا حصول نتیجه ، پیگیری های قانونی و نیز آگاه سازی سایر کسبه خیابان 21 متری جی و حتی خیابان هاشمی را ادامه خواهند داد .
پس از حدود یک ساعت ، به جمعیت معترض اعلام شد که پیشنهاد آن ها به مراجع ذی صلاح ارسال شده و به آن ها پاسخ داده خواهد شد .
نمایندگان کسبه معترض اعلام کردند که در صورت عدم پاسخ ، با جمعیت بسیار زیادتری در این جا جمع خواهند شد .
پس از خروج کسبه معترض از ساختمان شهرداری منطقه 9 تهران ، حوالی ساعت 5 بعد ظهر ، بلوک های سیمانی از معبر ورودی 21 متری جی برداشته شد .
بدین ترتیب و با پیگیری و مداومت ، مردم ، به خواسته بر حق خود رسیدند .
شاید این تجربه کار جمعی با هدف مشترک و فعالیت تا حصول نتیجه بتواند سر مشق سایر اقشار و نیز طبقات اجتماعی و از جمله " معلمان " باشد .
لازم به ذکر است که سخن معلم ، اولین گزارش را در روز پنج شنبه با عنوان " آقای دکتر قالیباف ! شهردار خوش آتیه تهران ! در منطقه 9 تهران چه می گذرد ... " منتشر نمود .
پایان گزارش /